این نامزدها از اکنون بازنده انتخابات هستند!

به گزارش صریر از تبریز به نقل از فارس، کارشناسان امر از مدرک گرایی به عنوان تفاخر اجتماعی و به مثابه یک بیماری عمومی و خوره یاد می کنند که بر جان ایرانیان افتاده و ابعاد زندگی را تحت الشعاع قرار داده است.

عواقب سوء این پدیده اجتماعی وقتی خانمان سوز است که جامعه ایران بخواهد سرنوشت خود را بدون توجه به معیارها و مولفه های اثربخش و صرفاً به عناوینی چون “دکتر” و “مهندس” بسپارد.

مطالعه لیست های انتخاباتی غیررسمی برای رقابت در انتخابات شوراها در سراسر کشور گواه این مدعاست که اولویت و البته تمرکز در ترکیب بندی لیست‌ها، برجسته سازی و بزرگنمایی دارندگان مدارک تحصیلی “دکتری” و با تسامح “کارشناسی ارشد” است تا به زعم رقبا، آنان بتوانند از این منظر آرای مردمی را بیشتر به سمت خود جلب و جذب کنند.

آنچه انتخابات آینده نهاد شوراهای اسلامی شهر و روستا را تهدید می کند، مدرک سازی کسانی است که در صورت تن کردن ردای نمایندگی مردم در پارلمان محلی جز “مدرک تحصیلی” حرفی برای گفتن ندارند و مرور ادوار مجالس شورای اسلامی و شورای شهر دلیل روشنی براین مسئله است.

روی سخن این مقال نه با نخبگان و فرهیختگانی که فرایند علم آموزی و پژوهش را به درستی طی کرده و در سطوح عالی قرار دارند بلکه با کسانی است که در وجدان بیدارشان بهتر از دیگران می دانند عناوینی چون “دکتری” و “مهندسی” را از چه مسیری و با چه هدفی کسب کرده اند!

بی تردید کارآمدی نه به مدرک تحصیلی بلکه به تخصص، تجربه و نگرش تحولی است و به نظر می رسد مردم با تجربه تلخی که از ادوار مختلف در این زمینه دارند، مدرک تحصیلی را ملاک اعتماد ندانسته و سعی خواهند کرد “دکتر”ها و “مهندس” ها را کنار زده و به شرط داشتن دیگر شرایط، ملاک گزینش قرار دهند.