«ایران قوی» نیازمند وحدتی آگاهانه و مسئولانه است

صریرنیوز – مرتضی شفیعی: در شرایط پرآشوب جهان امروز، امنیت دیگر صرفاً محصول قدرت نظامی یا ابزارهای سخت نیست؛ آنچه کشورها را در برابر فشارهای خارجی و سناریوهای بی‌ثبات‌ساز مصون می‌کند، «انسجام و وحدت ملی» است. ایران، به‌عنوان کشوری با موقعیت ژئوپلیتیکی حساس و سابقه‌ای طولانی در مواجهه با تهدیدات بیرونی، بیش از هر زمان دیگری به این سرمایه راهبردی نیاز دارد.

تجربه تاریخی به‌روشنی نشان می‌دهد هرگاه ملت ایران حول منافع ملی و هویت مشترک خود متحد بوده، دشمنان در تحقق اهدافشان ناکام مانده‌اند. در مقابل، هر شکاف اجتماعی، سیاسی یا فرهنگی، به بستری برای نفوذ، فشار و مداخله خارجی تبدیل شده است. از همین منظر باید به اقدامات ایالات متحده و شخص دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور کنونی آمریکا، در قبال ایران نگریست.

ترامپ که به‌واسطه تصمیمات هیجانی، رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی و ادبیات تنش‌زا حتی برای متحدان آمریکا نیز چالش‌ساز شده، در قبال ایران راهبردی را دنبال می‌کند که هدف آن صرفاً فشار اقتصادی نیست، بلکه تضعیف وحدت ملی و فرسایش امنیت درونی کشور است. تحریم‌های فشرده، جنگ روانی مستمر، عملیات رسانه‌ای هدفمند و تلاش برای دوقطبی‌سازی جامعه ایران، اجزای یک پروژه ترکیبی سیاسی–امنیتی به شمار می‌رود.

در این چارچوب، واشنگتن به‌خوبی دریافته است که ایرانِ منسجم، ایرانِ قدرتمند است؛ و ایرانِ قدرتمند، قابل مهار نیست. به همین دلیل، تمرکز سیاست‌های دولت ترامپ بر ایجاد بی‌اعتمادی، تشدید اختلافات داخلی و تبدیل مطالبات طبیعی جامعه به گسل‌های امنیتی قرار گرفته است. اینجاست که نقش نخبگان، رسانه‌ها و کنشگران اجتماعی در مدیریت اختلاف‌ها و جلوگیری از مصادره آن‌ها توسط دشمن، اهمیتی دوچندان می‌یابد.

انسجام ملی به معنای نفی تنوع دیدگاه‌ها یا تعطیل‌کردن نقد نیست؛ بلکه به معنای سامان‌دهی اختلاف‌ها در چارچوب منافع ملی و پرهیز از بازی در زمینی است که طراحی آن در بیرون از مرزها انجام شده است. جامعه‌ای که بتواند هم مطالبه‌گر باشد و هم در برابر تهدید خارجی یکصدا بایستد، جامعه‌ای امن و پایدار خواهد بود.

امروز «ایران قوی» بیش از هر چیز به وحدتی آگاهانه و مسئولانه نیاز دارد؛ وحدتی که بر شناخت دقیق تهدیدات، از جمله سیاست‌های تنش‌آفرین دولت متخاصم آمریکا، استوار باشد. دشمنان ایران ممکن است چهره عوض کنند یا ادبیات خود را تغییر دهند، اما هدف واحد است: تضعیف انسجام ملی.

بی‌تردید، تقویت همبستگی اجتماعی و حفظ وحدت ملی، هوشمندانه‌ترین پاسخ به پروژه‌های فشار، تحریم و بی‌ثبات‌سازی است. امنیت پایدار ایران پیش از آنکه در معادلات بیرونی رقم بخورد، در دل جامعه و در پیوند میان مردم شکل می‌گیرد؛ پیوندی که اگر حفظ شود، هیچ دشمنی قادر نخواهد بود آینده این سرزمین را به مخاطره بیندازد.