شهوتِ قدرتِ برخی ثروتمندِ شهرت طلب!

به گزارش صریر از تبریز، در خبرها آمده است فردا روزی رئیس و هیات رئیسه سال چهارمِ شورای شهرِ چهارم تبریز برگزیده خواهند شد. داستان انتخاب رئیس شورا و هیات رئیسه در سال های پیش برای خود مثنوی هفتاد من است  اما نکته جالب آنجاست که نتایج هر سه سال به  یک نفر ختم می شود و آن رئیس فعلی شورای شهر تبریز است، در نگاه اول، عقل حسابگر می گوید وقتی یک نفر سه سال رئیس بوده، می بایست سال چهارم نیز رئیس باشد تا کارها به روال قبل به سرانجام برسند و وقفه ای در مسیر حرکت مجموعه تحت ریاست حادث نشود، اما جدا از تشخیص عقل حسابگر، این روزها شورای شهر تبریز حال و هوای دیگری دارد.

برخلاف سه سال قبل اکنون شورای چهارم با بحران اعتماد مردمی مواجه است، چهار تن از اعضای شورا به اتهام تبانی و ارتشا باید پاسخگوی دستگاه قضایی باشند و جالب اینکه کیفرخواست این چهار تن و  سلب عضویت آنان چند روزی هست که پس از کش و قوس های فراوان و آزادی باقید وثیقه شان، صورت گرفته است، الغرض اینکه این بار صورت مساله متفاوت است، در دفعات پیشین جدال بین اقلیت و اکثریت بود که در دو سال پیروز این دوقطبی دبیری بود، سال سوم نیز بر هر اساسی، اقلیت و اکثریت یکی شدند و باز دبیری رئیس شد، اما از بدحادثه در سال سوم دمل چرکین بده بستان های شورا و سیستم شهرداری سرباز کرد و خبر دستگیری اعضای شورا، مدیران شهرداری و پیمانکاران، افکار عمومی را دچار شک و بهت کرد، بیش از افکار عمومی خود دستگیرشدگان دچار شک و بهت شدند زیرا جو عمومی حاکم بر فضای مورد تعامل این افراد به گونه ای بود که فعل و تعامل خاص خود را عادی می دانستند و گمان نمی کردند  که دستگاه امنیتی وارد گود شود، اما چنین نشد.

در مرور روزهای اول شورای شهر چهارم و در جریان تعیین رئیس و شهردار، خشت اول شورا بر بده بستان و امتیاز بنا نهاده شد و حرفه ای های میدانِ شورا با همین بساط امتیاز دهی مورد اعتراف خود، بازی را به نفع خود رقم زدند، بدعت امتیاز دهی و امتیازگیری که پا گرفت، اعضای تازه به دوران رسیده بر اسب بده بستان سوار شدند و تاختند و آن کسانی که رسم بده بستان را بدین ها آموخته بودند، گمان نکردند که روزی همین بدعت، آبروی شورا و شهرداری را به فنا خواهد داد، اما شد آنچه نباید می شد، بده بستان امتیاز برای ریاست و … در تمام سطوح وارد  و شورای چهارم  تبدیل به گاو پیشانی سفید اتهام فساد شد.

شهوتِ قدرت برخی ثروتمندِ شهرت طلب، مسیری را برای شورای شهر چهارم تبریز بنا نهاد که دیگر امروز به یقین می توان گفت مردمان تبریز نمی توانند  اعتمادی به سیستم مدیریت شهری داشته باشند، شهروندی که حاشیه نشین است و محتاج نان شب، حق خود را در حلقوم ناکسان می بیند و سرمایه اعتماد خود را بر باد رفته. لیبرال مسلک های مذهبی مآب تبریز این  بار سرنوشت بدی برای شهر رقم زدند و جالب آنکه هنوز هم از رو نمی روند و همچنان به دنبال بده بستان هستند.

برخی همچنان گمان می کنند که اگر کسانی در راس نباشند نمی توانند ادامه حیات دهند و نوای ” بی تو به سر نمی شود” برای رفیق خود سر می دهند، حال آنکه مسیر را همچنان به ناکجاآباد می برند، زیرا دقیقا همان رفیق شفیق آنان را به گرداب بده بستان و امتیاز کشانده است، اگر کسی گمان می کند با ادامه مسیر سه سال پیشین می توان راه به جایی برد در جهل مرکب به سر می برد، یک سال اگر شهوت قدرت و شهرت طلبی برخی افول کند، می شود امیدوار بود شورا بیش از این در گرداب فرو نرود و با عاقبت بخیری نسبی! کار خود را پایان دهدف اگر نه آش همان آش است و کاسه همان کاسه! پیشنهاد صریح اینکه دست بردارید از او و یکسالی را بدون او سر کنید جنابان مسئول!

ائل پرس