شیاری:

فامیل بازی فرصتی به نظارت شورای شهر نمی دهد

صریر: عضو شورای شهر تبریز گفت: تا زمانی که اعضای شورا به خاطر دست و پا کردن پست برای فامیل های نسبی و سببی خود باشند مساله قانون گذاری و نظارت در شورا بدون تردید به فراموشی سپرده خواهد شد.

به گزارش صریر از تبریز، جلسه علنی روز یکشنبه شورای اسلامی شهر تبریز همچون نشست های قبلی با حاشیه همراه بود و تعدادی از اعضا از نوع و نحوه مدیریت هیات رئیسه و رئیس شورا انتقاد و عنوان کردند: طی دوره مدیریت شهرام دبیری در شورای چهارم، واژه نظارت برای ایشان و شورا بیگانه شده است.

نخستین انتقاد از رئیس شورای اسلامی شهر تبریز توسط علی شیاری مطرح شد که به عنوان سخنران قبل از دستورجلسه پشت تریبون قرار گرفت و گفت: بدون تعارف باید اذعام کنیم که نظارت بر عملکرد شهرداری تبریز در شورای چهارم معطل مانده و اختلافات مربوط به طیف اقلیت و اکثریت شورای سوم به شورای کنونی کشیده شده است.
وی با اشاره به دستگیری تعدادی از اعضای شورا توسط دستگاه قضائی، این اتفاق را ناشی از ضعف نظارتی شورا و بی توجهی رئیس شورا به موارد مطرح شده توسط تعدادی از اعضا درباره احتمال وقوع تخلفات در شورا و شهرداری دانست.
شیاری از پیشنهاد خود مبنی بر کمک ۳۰ میلیارد ریالی شهرداری به مطبوعات و رسانه های تبریز در سال قبل خبر داد و گفت: این پیشنهاد به دلیل خنثی کردن انواع فشارها و تهدیدها از سوی شهرداری بر رسانه ها صورت گرفت که متاسفانه برخی از اعضای شورا از صحبت های حق دفاع نکردند.
وی ادامه داد: تا زمانی که اعضای شورا به خاطر دست و پا کردن پست برای فامیل های نسبی و سببی خود باشند مساله قانون گذاری و نظارت در شورا بدون تردید به فراموشی سپرده خواهد شد.
شیاری از عمل نکردن رئیس شورا به وظایف قانونی خود ابراز گلایه کرد و یادآور شد: متاسفانه طی دوره چهارم شورا به دلیل بی توجهی هیات رئیسه تاکنون هیچ برنامه مدونی در حوزه نظارت تعریف نشده است و واژه نظارت برای ریاست شورا به واژه ای بیگانه تبدیل شده است.
وی از رئیس شورای اسلامی شهر تبریز سئوال کرد: آیا باید منتظر اتفاقات اخیر و دستگیری تعدادی از اعضای شورا و مدیران شهرداری باید باشیم تا شما اقدامی درباره نظارت انجام دهید که نمی دهید؟
شیاری، تعامل بین شورای اسلامی و شهرداری را به مثابه بده بستان ها مختلف تعریف کرد و گفت: اگر تعامل به معنی همکاری باشد بسیار خوب است اما طی سال های اخیر شاهید بوده ایم که این تعامل بیشتر به معنی بده بستان بوده است نه همکاری برای توسعه شهر؛ ما بیشتر به دنیال این بودیم که تعامل کنیم تا ریاست کمیسیونی را در دست بگیریم تا شاید یک نفر شهردار شود!