تلخ و شیرین صعود سبزقباهای تبریز؛

کاش کارخانه ماشین‌سازی هم صعود کند!

صریر: امید است؛ مدیران فکری به حال و روز کارخانه ماشین سازی بکنند، تا مبتلا به آفت همشهری خود تراکتورسازی نشود، تیم هایی که تنها نام و اصالت خود را یدک می کشند، اما هزینه های میلیاردی آنها از سوی دیگر نهادها تأمین می شود!

به گزارش صریر از تبریز، این روزها همه شاد و مسرور از صعود قدیمی‌ترین تیم فوتبال آذربایجان به لیگ برتر پس از ۲۰ سال هستیم، صعودی که مقتدرانه و با استفاده از مربی و بازیکنان بومی محقق شد، اما سؤال اینجاست که آیا ۲۰ سال قبل که ماشین سازی در بالاترین سطح فوتبال کشور حضور داشت، شهرداری تبریز حامی مالی این تیم باقدمت بود؟

پاسخ این سؤال ناگفته پیداست، کار و کاسبی کارخانه ماشین‌سازی تبریز که امروز هزاران نفر از پدران ما بازنشسته آن هستند، دو دهه پیش از چنان رونقی برخوردار بود که می توانست تیم‌داری هم بکند، اما امروز بر اثر بی کفایتی مدیرانش قادر به پرداخت حقوق کارگران خود نیز نیست!

تا دیروز دغدغه مدیران صنعتی استان خصوصی سازی یا دولتی ماندن کارخانه ماشین‌سازی بود و شاید یکی از سوژه‌های تبلیغاتی برخی نامزدهای انتخاباتی، اما امروز که تیم ماشین سازی با بهره مندی از جوانان بومی توانست به لیگ برتر صعود کند، چرا احیای صنعت مادر آذربایجان فراموش شده است؟

از سوی دیگر؛ حسن حمایت شهرداری از احیای تیم ماشین سازی تبریز بر کسی پوشیده نیست و مردم قدردان این ایده هستند؛ اما چند ماه قبل بود که زمزمه های کمبود بودجه در شهرداری تبریز، به گوش رسید و کار به قدری جدی شد که مدیران بلدیه حرف از مازاد نیرو در این نهاد به میان آوردند.

اگر جوانان آذربایجانی توانستند تیم ماشین سازی را به لیگ برتر برسانند، یقین دارم همت و غیرت همین جوانان می تواند کارخانه‌اش را نیز احیا کند.

امید است؛ مدیران فکری به حال و روز کارخانه ماشین سازی بکنند، تا مبتلا به آفت همشهری خود تراکتورسازی نشود، تیم هایی که تنها نام و اصالت خود را یدک می کشند، اما هزینه های میلیاردی آنها از سوی دیگر نهادها تأمین می شود!

ماشین سازی تبریز