لازمه وفاق؛ تقویت هویت ملی است

صریر: هویت ملی در بستر تنوع قومی، فرهنگی و اجتماعی سرزمین پهناور ایران بزرگ، به عنوان یک عامل مؤثر در انسجام ملی و اتحاد اسلامی قابل توجه است.

صریرنیوز – مرتضی شفیعی: هویت ملی در بستر تنوع قومی، فرهنگی و اجتماعی سرزمین پهناور ایران بزرگ، به عنوان یک عامل مؤثر در انسجام ملی و اتحاد اسلامی قابل توجه است. هویت ملی مجموعه‌ای از گرایش‌های مثبت نسبت به عوامل، عناصر و الگوهای هویت‌بخش یکپارچه در سطح کشور است که اگر نادیده گرفته شود؛ عواقب آن دامن‌گیر همه آحاد جامعه خواهد بود.
پیش از هر موضوعی باید دانست که دست یابی به اتحاد ملی بدون وجود پیش شرایط عینی و ذهنی سازنده آن امکان پذیر نیست. وجود شرایط و بنیادهای اتحاد ملی بدون دخالت عنصر آگاهی بخشی، خود به خود باعث شکل‌گیری و تبلور عینی اتحاد نمی‌شود. در حقیقت عنصر آگاهی بخش است که مجموعه شرایط عینی اتحاد ملی را به شکل هویت ملی در آورده و زمینه‌های ذهنی اتحاد و انسجام ملی را فراهم می‌سازد.
بدین ترتیب دست یابی به اتحاد ملی و تجلی آن، به آگاهی از هویت ملی و شناخت آن بستگی دارد. با این همه، هویت ملی ایرانی با وجود بر خورداری از یک هسته محوری شکل گیرنده و نظام دهنده، امری شناور است و شاهدیم که در طول زمان دچار چالش شده و نیازمند بازسازی و بهینه سازی است.
ضرورت بازسازی گفتمان هویت ملی برای پاسخگویی به نیازهای نوین جامعه ایرانی امری نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. حوادث سال های اخیر نیز در کشور نشان می دهد که دشمنان همواره بر هویت‌زدایی برای ضربه به اتحاد و وحدت ملت ایران تمرکز داشته اند.
کارشناسان معتقدند، اتحاد ملی با هویت ملی؛ رابطه‌ای مستقیم دارد. همچنین بررسی‌ها ثابت می کند؛ هر گاه حاکمیت هویت ایرانی و ملی اقشار مختلف جامعه را تقویت و بر هویت فرهنگی اقوام ایرانی توجه کرده است؛ وحدت، وفاق و اتحاد ملی نیز تقویت و ارتقاء یافته است.
حقیقت امر آن است که وحدت و انسجام ملی وابستگی متقابل میان افراد جامعه به وجود می‌آورد و دستیابی به این ویژگی از جمله مهم‌ترین شاخص‌های توسعه سیاسی یک کشور به شمار می‌رود. تحقق همبستگی تحت تأثیر متغییرهای مختلفی از جمله مناسبات فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی است. در مقام عمل نقش حاکمیت در برقراری این مناسبات که منتهی به تحکیم هویت ملی ایرانیان می‌شود، بسیار مهم و غیرقابل انکار است.
هویت ملی دارای عناصر سازنده گوناگونی چون ارزش‌های ملی، دینی، فرهنگی، اجتماعی و انسانی و در ابعاد فرهنگی، اجتماعی، تاریخی، سیاسی، جغرافیایی، زبانی و … است. به عبارت بهتر هویت ملی نوعی احساس و تعلق نسبت به مجموعه‌ای از مشترکات ملی جامعه است که موجب وحدت و انسجام می‌شود. ناگفته پیداست هر چه دولتمردان در ساختارهای حاکمیتی و سیاستگذاری بر تقویت هویت ملی اصرار داشته باشند؛ برآیند آن تحکیم وحدت و انسجام ملی خواهد بود.