رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۹ بهمن ۱۴۰۱
  • الأحد ۷ رجب ۱۴۴۴
  • 2023 Sunday 29 January

صریر: برای تحلیل واقعی اوضاع کنونی کشور، یک تفاوت بزرگ زمانه حاضر را با گذشته نمی‌توان نادیده گرفت. این تفاوت همانی است که خیلی پیش‌تر از این‌روزها، بسیاری از آگاهان جامعه شناسی سیاسی و فرهنگی به آن اشاره داشته و کوشیدند اهمیت آن را به‌گونه‌های مختلف – و حتی هشدار- نزد متولیان امر برجسته کنند.

به گزارش صریرنیوز از تبریز، تفاوت بزرگ در جنس و سطح مطالباتی است که نسل جوان قرن بیست‌ویکمی چه در ایران و چه جامعه جهانی در پی آن هستند. این مطالبات با قرون گذشته فاصله مفهومی بسیار دارد.
قرن‌های هفده، هجده، نوزده و بیست میلادی را می‌توان به ترتیب خاستگاه تولید اندیشه، بروزمکاتب فکری، سربرآوردن ایدئولوژی‌های متنوع ومتعارض و سرانجام تحقق اجرای آنها در عرصه‌های حکمرانی خواند. قرن بیست‌ویکم اما با شکل و شمایلی متفاوت از مطالبات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مطالبه‌گران همراه است. ایده‌آل‌گرایی و آرمان‌گرایی در این قرن به‌گونه‌ای است که گویی تجربه‌های گذشته با همه کارنامه‌های خوب و بد آن، اکنون نزد نسل جوان معنای دیگر دارد. آنان به گذشته به مثابه «راه طی شده» نگریسته و قرن کنونی را با اولویت‌های دیگری ترجمه می‌کنند. جامعه مدنی، آینده قابل پیش‌بینی، فمنیسم، حقوق بشر،محیط زیست، حمایت از حقوق حیوانات و خلاصه «سلام به زندگی» اولویت‌هایی است که در همه این سال‌ها و روزها مفهوم جهانی یافته است.
ممکن است آنچه نسل جوان در این قرن در پی آن هستند را با چوب اتهام «ایده‌آلیسم سطحی» شماتت کرد. می‌توان به روال همیشگی، ابری از دشنام را علیه آنان در هوا پراکند اما نمی‌شود تا همیشه به احساس خود برتر بینی فکری ادامه داد و این مطالبات را بی‌پاسخ گذاشت.
تجربه‌گرایی یکدنده، لفاظی‌های کم‌ حاصل، نگرش‌هایی که به تحقیر و نادیده انگاری واقعیت‌ها دلخوش دارند، تنها به آشوب بیشتر دامن می‌زنند.
پاسخ به مطالبات نسل جوان، سبک تازه‌ می‌طلبد. حتی نگاه همدلانه با آنان نمی‌تواند بدون اجرای شیوه‌های کاربردی مناسب به ایجاد آرامش بینجامد. با سوءظن نمی‌توان از واقعیت‌ها پیشی گرفت. برای گفت وگو با نسل جوان لازم است نخست و بدون جزم‌نگری، از چرایی و چگونگی بروز انفجار بی‌اعتمادی کنونی، واقع‌گرایانه رمز گشایی کرد. گفت‌وگو با نسل معترض به‌گونه لفاظی‌های تحریک آمیز تکراری ممکن نیست.
لازم است از الگوهای نخ نمای «ما» و «دیگران» عبور کرد و شجاعت به رسمیت شناختن مطالبات را بروز داد. ضرب‌المثلی است که می‌گوید؛ بدون شکستن تخم‌مرغ نمی‌توان املت درست کرد. بدون به رسمیت شناختن مطالبات جوانان هم نمی‌توان با آنان طرف گفت‌وگو شد.
خوب یا بد، جنس مطالبات نسل جوان قرن بیست‌ویکمی و یا آنچه این روزها به عنوان دهه هشتاد و نودی‌ها خوانده می‌شوند، متفاوت از آن چیزی است که بتوان ساده اندیشانه، تجربه درمانی کرد. تفاوت امروز با دیروز را باید دریافت و پاسخی درخور زمانه داد.

جلال خوش‌چهره

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یلدا فرصتی برای با هم بودن

اسگندریان - تبریز - صریرنیوز: بشریت در طول تاریخ ، برای بقا به ارتباطات اجتماعی نیازمنداست وزیباترین لحظه ی زندگی هر آدمی با هم بودن وآرزوی هر خانواده ای دور هم بودن است چون زندگی با در کنار هم بودن هست که جریان دارد و این دورهمی هاست که به انسان امید زندگی میدهد و زیباترین لحظات در زندگی هر آدمی را به نمایش می گذارد ، کاش قدر این لحظات را بدانیم و از زندگی واز باهم بودن لذت ببریم،ما در عصر ارتباطات زندگی می کنیم هر چند انسان های نسل عصر ارتباطات در ظاهر پر ارتباط ودر جمع زندگی می کنند، اما در بطن امر هیچ ارتباط حقیقی بین آنان برقرار نشده وبایک دیوار شیشه ای به دور خوداحاطه شده و اسیر سلول انفرادی هستند که ناخواسته بنا شده است. ما در دورانِ بی‌سابقه‌ای از تنهایی زندگی می‌کنیم ، و " زندگی در عصر ما تمرین تنهایی شده"، همه تنهایند،.. تنهایی به عنوان یک درد اجتماعی در بین جوامع به یک اپیدمی تبدیل شده است مکانیسم روانشناختی آن به معنای هشدار دادن نسبت به انزوا و تحریک ما برای دنبال کردن پیوندهای اجتماعی است، ما جوهر انسانیت یعنی ارتباط و با هم بودن رادر این عصر از یادبرده‌ایم، بشر دیروز در روابط انسانی خویش هیچ گاه طعم تنهایی و فقدان محبت را نمی چشید، اماامروز بیش از تمام دوران ها، تنهایی در جمع را تجربه می کند وپیوندهای انسانی عمیقی که به زندگی معنا می‌داد، هر روز ضعیف‌تر از قبل می‌شوند. متاسفانه امروزه دغدغه‌ها و درگيري‌هاي مردم در جامعه افزايش پيدا کرده است به‌گونه‌اي که فرد ديگر حوصله يا زمان چنداني براي سپري‌کردن با اعضاي خانواده ندارد وباايجاد شکاف ميان‌نسلي عميق ميان والدين و فرزندان ، بسياري از جوانان حوصله وقت گذراندن با والدين و يا اقوام خود را ندارند. تغییر خانواده گسترده به هسته ای و کوچک شدن بُعد خانواده، به شکل اجتناب ناپذیری موجب کاهش دایره روابط اجتماعی انسان ها شده است ،بانبود سواد رسانه‌اي و همچنين عدم فرهنگ‌سازي‌هاي لازم شاهدکاهش دوام ارتباط میان اعضای خانواده وکاهش نقش خانواده در مقابل تاثيرپذيري بالا از شبکه‌هاي مجازي هستيم، چراکه به‌طور متوسط افراد در طول شبانه‌روز زمان زيادي از وقت خود را در شبکه‌هاي مجازي به‌سر مي‌برند که اين خود به‌يقين مي‌تواند پيامدهاي منفي بسياري را به‌دنبال داشته باشد، به‌گونه‌اي که درصدبالایی از انسان هادر کنار هم زندگي مي‌کنند اما کمتر همديگر را مي‌بينند، بيشتر توجه خود را به شبکه‌هاي اجتماعي، فضاي مجازي و تلفن همراه معطوف مي‌کنند. به گفته ماکس وبر ما جهان اطراف مان را می سازیم و به ناگاه این واقعیت عینی آنچنان برما تحمیل می شود که گویی قفس آهنینی است که ما خود را در آن گرفتار می بینیم، رشد تکنولوژی علیرغم مزایای فراوان مادی، در حوزه ارتباطات انسانی عقلانیتی صوری و خالی از محتوا را برایمان به ارمغان آورده است انسان‌ها خود را با وسائل ارتباطی سرگرم ساخته، از مسائل واقعی زندگی خانوادگی و اجتماعی‌شان غافل شده‌اند و بیشتر درون ...

آخرین خبرها