فجر تا سینه آفاق شکافت

به گزارش صریر، او معجزه انسانی است ، تولدش در کعبه ، شهادتش در محراب و شب نزول قرآن .
می فرماید ، از مرگ سبقت بگیرید قبل از آن که مرگ شما را غافلگیر کند هم از این رو اول سخنش با ضربت شمشیر، ‘ فزت و رب الکعبه’ است.
علی تنهاست و این دردی جانکاه تر از درد شمشیر است.
العفو، العفو ، ۱۳۹۷سال از شهادتش می گذرد و انسان امروزی از جهل هم نوعش در به شهادت رساندن مردی به قامت همه ی تاریخ از بارگاه حضرت حق بخشش می طلبد.
40 هجری است، خوارج این مدعیان جاهل دین در توطئه ای کینه توزانه راس اسلام را نشانه می گیرند و نوزدهم ماه مبارک رمضان شمشیر زهر آگین را آغشته خون جانشین پیامبر اسلام (ص) می کنند.
در محراب، هنگام نماز .
چرا که می دانند عبادتش از جنس دیگری است، مستغرق حق است و جدا از ماسوی.
چنان است هنگام نماز ، محراب به فریاد آمد.
بزرگترین کاتب وحی و حافظ و جامع و مفسر قرآن، نخستین گردآورنده قرآن به ترتیب نزول که سابقه مراتب قرآن‌شناسی ایشان در جمع و تدوین اول قرآن در عصر عثمان در همه تواریخ کهن و مجموعه‌های کهن و اصیل حدیث فریقین (شیعه و سنی) آمده است، در خون خویش غلتید و بوجهلان گفتند که ایا او نماز می خواند؟!.
احسان علی را بین، به فرزندش امام حسن (ع) فرمود: نسبت به ابن ملجم مهربان باش، او اسیر تو است، به او رحم و احسان کن . . . ما خاندانی هستیم که روش ما آمیخته با کرم، عفو، مهربانی و شفقت است، سوگند به حقی که بر گردنت دارم، از آنچه می خورید و می آشامید، به او نیز بدهید، دست و پایش را زنجیر نکن، اگر از دنیا رفتم او را با یک ضربت که به من زده قصاص کن، او را مثله نکن (اعضای بدنش را جدا نکن) زیرا رسول خدا (ص) فرمود: از مثله بپرهیزید حتی نسبت به سگ گزنده; و اگر زنده ماندم، خودم می دانم با او چه کنم، ما از خاندانی هستیم که نسبت به گنهکار با عفو و گذشت و کرم برخورد می کنیم .
در وصفش اندیشمندان و اهل قلم چنین گویند:
« آب های عالم -اقیانوس و دریاها – به گفته جرج جرداق نویسنده مسیحی لبنان، قابلیت تلاطم را دارد ، ولی چیزی که متلاطم نشد ، دریای وجود علی ( علیه السلام ) بود که هیچ کس و هیچ چیزی نتوانست آن را متلاطم کند ».
‘خداوند سخن بر منبر، خداوند پرستش در محراب، خداوند پیکار در صحنه؛ خداوند وفا در کنار محمد، خداوند مسئولیت در جامعه، خداوند قلم در نهج‌البلاغه؛ خداوند عدل در حکومت و بنده خدا، در همه‌جا، در همه وقت،’ شاید شمه ای از مردی از تبار معجزه انسانی باشدکه امروز شیعیان در سوگش نشسته اند.
شهادتش همزمان با شب قدر است، شب نزول قرآن، که او کاتب وحی بود به فرمان رهبر و مقتدایش، رسول خدا.
هم از این رو شیعیانش در سراسر ایران اسلامی قدر شب قدرش را می دانند، در سوگ امام همام خون می گریند و چشم بیدارشان تا صبح نخواهد خفت.