تویی که نمی شناسمت، روزت مبارک

صریرنیوز / احد نقش شور، فدائیان گمنام ایران و مردم، برای خود و خانواده و عزیزانشان زندگی نمی‌کنند؛ چه بسا به آن معنای عرفی و عادی، اصلا زندگی نمی‌کنند؛ وقف امنیت و اقتدار ملی هستند، از حوزه سیاسی گرفته تا بخش‌های فرهنگی، دفاعی و امنیتی و از عرصه‌های اقتصادی و نظامی گرفته تا ماموریت‌های اجتماعی و علمی، میدان عمل و خدمت گمنامان امنیتی است تا آب از آب تکان نخورد و دلی نلرزد و نگران نماند!نیمه شعبان، به جهت غلبه اعتقادی و ایمانی انتساب این روز مبارک و امیدبخش، به میلاد بزرگ منجی عالم بشریت، صاحب عصر و الزمان، حضرت بقیه الله اعظم، مهدی موعود (عج)، بیشتر رنگ دینی، معنوی به خود گرفته و همگان، این عیدانه مذهبی را به میمنت همین مناسبت جشن می‌گیریم، بی آن که از گمنامی نسلی و جماعت عاشقی سخن بگوئیم که اساسا، نخواسته اند شناخته شوند، چون، رسالتشان در همین گمنامی استاصلا این نسل، آفریده شده است برای دیده نشدن و سربازی، پرورش یافته است برای رصد و مراقبت و صیانت، هستند تا یک ملت و کشور، بی دغدغه و به دور از هرگونه تلواسه و اضطراب، زندگی کنند، نفس بکشند و امنیت حداکثری را بیخ گوششان احساس کنند، همان نسلی که با ما و در کنار ما زندگی را مرور می کنند، بی آن که بشناسیم و ببینیمشان.

ماموریت این نسل تنها در یک واژه ساده؛ اما سنگین و خطیر خلاصه شده است، «تامین امنیت»؛ همان چیزی که دشمنان، همواره به دنبال برهم زدن و سلب آن در کشور هستند و در مقابل، یک ایران و مردمش، شدیدا نیازمند به آن. اگرچه نمی بینیم و نمی‌شناسیمشان؛ اما با پوست و استخوان و در اعماق وجودمان، ثانیه به ثانیه حسشان می‌کنیم.

ثانیه به ثاینه از شبانه روز را ایران و ایرانی به فرزندان و سربازان گمنام خود تکیه داده اند و روزگار می گذرانند، شر خطرها و توطئه های بسیاری، بی آن که کسی از آنها مطلع شوند، به دور از هرگونه هیاهو و جار و جنجال های رسانه ای، به دست حافظان امنیت از سر مردم کم می‌شود تا ایران، امن‌ترین کشور جهان باشد.

«گمنامی»، مختصرترین و گویاترین تعریف در شرح خادمی دست کم، سه نسل از برگزیده ترین فرزندان این مرز و بوم می تواند باشد، نسلی که متعهدانه و خالصانه، بی‌آنکه خودنمایی کنند، مدال افتخار صیانت از کشور و مردم در برابر توطئه‌ها، آسیب‌ها، هجمه‌ها و نقشه‌های شوم دشمنان داخلی و خارجی ایران اسلامی را بر سینه خود نشانده‌اند، بی‌آنکه گفتن و نوشتن از آنان، رسم رایج در روایت ها و کتابت‌ها و البته تولیدات فرهنگی، رسانه‌ای و حتی هنری باشد.

زیربنای اقتدار و عزت ملی را، همین گمنامان و کارگزاران و حافظان امنیت معماری کرده اند، تاریخی که عاشقانه ترین سرودها و ترانه های میهن دوستی و مردم مداری را در صفحه، صفحه خود به ثبت رسانده و روزی، روزگاری، بازتعریف و روایت خواهد شد.فدائیان گمنام ایران و مردم، برای خود و خانواده و عزیزانشان زندگی نمی کنند؛ چه بسا به آن معنای عرفی و عادی، اصلا زندگی نمی‌کنند؛ وقف امنیت و اقتدار ملی هستند، از حوزه سیاسی گرفته تا بخش های فرهنگی، دفاعی و امنیتی و از عرصه‌های اقتصادی و نظامی گرفته تا ماموریت‌های اجتماعی و علمی، میدان عمل و خدمت گمنامان امنیتی است تا آب از آب تکان نخورد و دلی نلرزد و نگران نماند!

حالا دیگر سربازان گمنام امنیت و سازمان‌ها و دستگاه‌های نظارتی با خیل کثیری از متخصصان، نخبگان، کارشناسان و نیروهای کاربلد و کارآمد، در قله «اقتدار امنیتی» ایستاده اند و این مهم، همگی از رهگذر گمنامی و خادمی عاشقانه «غریبان آشنا» با ایران و ایرانی به دست آمده اند، اقتدار و امنیت، به این راحتی نصیب کشور نشده است …