صریر: در هیاهوی خیابانهای شلوغ شهر، میان رفتوآمد مردم در چهارراهها، بازار و ایستگاههای انتظار، جنگی خاموش در جریان است؛ جنگی که نه صدای انفجار دارد و نه نشانی از گلوله، اما آرام و پیوسته ذهنها و باورها را نشانه میگیرد. جنگ نرم، این روزها در دل زندگی روزمره شهر نفس میکشد.
صریر: در عصر انفجار اطلاعات، مرز میان «خبر» و «فریب» بیش از هر زمان دیگری باریک شده است
صریر: بازار در ایران، فراتر از یک مرکز داد و ستد، گنجینهای از خاطرات تاریخی است؛ روایتی از ایستادگی، شرف و وفاداری مردمی که هرگز اقتصاد را از معنویت و استقلال جدا ندانستهاند. این نهاد ریشهدار، همچنان چون دژی محکم برای نظام و قلبی تپنده برای ایران اسلامی میتپد.
صریر: راه عبور از وضعیت کنونی، نه انکار مطالبات مردم است و نه میداندادن به آشوب؛ بلکه اصلاح سیاستها، گفتوگوی مؤثر و صیانت همزمان از حقوق شهروندان و منافع ملی است.
صریر: بیانیه اخیر بازاریان تبریز پیام روشنی دارد؛ «ناآرامیها و اغتشاشات نمیتوانند راهحل بحرانهای اقتصادی و اجتماعی باشند.»
صریر: همزمان با سالگرد شهادت شهید حاج قاسم سلیمانی، کمپینهای مردمی مانند آئینه باش و مرد میدان در شبکههای اجتماعی به راه می افتند تا بایکوت خبری و محدودیت انتشار محتوا درباره این شخصیت اثرگذار را به چالش بکشند.
صریر: ترور شهید حاج قاسم سلیمانی را نمیتوان صرفاً یک «تصمیم امنیتی» دولت جنایتکار آمریکا تلقی کرد؛ چراکه این اقدام، از منظر حقوق بینالملل، نقض همزمان چند اصل بنیادین بوده است.
صریر: علی حسین هاشمپور، تحلیلگر مسائل سیاسی و امور راهبردی، در یادداشتی تخصصی دربارهی «مکتب شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی» به بررسی ابعاد فرهنگی، انسانی و تمدنی این مکتب پرداخت.
صریر: حاج قاسم سلیمانی متخصص جنگ های نامنظم و مامور فروپاشی “ماتریکس” سیاسی، مذهبی نوظهوری بود که ریشه های شوم آن، از کاخ سفید تا تل آویو و از عراق و سوریه تا سرزمین گاوهای شیرده عربی گسترش یافته بود.
صریر: در آستانه سالگرد شهادت سپهبد پاسدار حاج قاسم سلیمانی، نامی که امروز به یک جریان فرهنگی ـ تمدنی تبدیل شده است، سخن از “مکتب حاج قاسم” دیگر تنها یادآوری شخصیت یک فرمانده نظامی نیست، بلکه بازخوانی یک منظومه فکری است که در آن ایمان، معنویت، ولایتپذیری و مسئولیت فردی و اجتماعی درهم آمیختهاند.