بسیاری از هنرمندان آذربایجان، گمنام مانده اند

به گزارش خبرنگار صریر از تبریز، محمدرضا محمد نژاد داوری؛ هنرمند نقاش سبک رئالیسم تبریزی در یک نشست صمیمی با تنی چند از خبرنگاران با تکیه بر پیشینه فعالیت و چگونگی ورود خود به عرصه هنر ابراز داشت: فضای هنری بر جو خانواده ما حاکم بوده است و جالب است اگر متذکر شوم، با اینکه این هنر، تجربه است، اما بنده با نظر به اینکه معتقدم این هنر، به شدت نیازمند مطالعه است، با مطالعه پیش رفته ام و زیر نظر هیچ استادی کار نکرده ام، اما همواره ارتباط با نقاشان و هنرمندان روسی و اروپایی را حفظ کرده ام و از آن ها الهام گرفته ام و تحقیق و مطالعه در مورد متد، شیوه کار، مواد رنگ و مواد مطرح در حیطه نقاشی را سرلوحه خود ساخته ام و در شاخه تخصصی رئالیسم فعالیت کرده ام.
وی با بیان اینکه متأسفانه هنرمند بعد از مرگش شناخته می شود و این یک روال در کل دنیاست، ادامه می دهد: متأسفانه این یک اصل است و برای شناختن کامل یک هنرمند باید منتظر فوت وی باشیم. اما خوشبختانه در استان و شهر ما دید مثبتی نسبت به هنر وجود دارد و رشد هنری و علاقه به هنر فوق العاده خوب است.
داوری با اشاره به اینکه بسیاری از هنرمندان آذربایجان، گمنام مانده اند و گمنام رفته اند و اگر ما در کارهای هنری، به ویژه؛ اثر و تابلوی هنری دید اقتصادی داشته باشیم، چندان پسندیده نیست، ادامه داد: اما متأسفانه با این حال، نقاشانی در شهر مشهور می شوند که اثر های شان جنبه تجاری به خود گرفته است و ما اندکی از معنای اصلی هنر فاصله پیدا کرده ایم و اگر این تفکر در جامعه متداول تر شود، به یقین از معنای واقعی هنر، دورتر خواهیم شد.

این هنرمند تبریزی با بیان اینکه تقریبا از سن ۱۲ سالگی کار خود را شروع کرده ام، و نزدیک به ۳۴ سال است که در این عرصه فعالیت دارم، ادامه داد: در اوایل فعالیت هنری در حوزه نقاشی برایم جنبه تفننی داشته است، اما بعدها با ورود به دانشگاه و پذیرش در رشته مکانیک و نقشه کشی و طراحی صنعتی، در چند شاخه هنری، فعالیت خود را ادامه داده، و در کنار تدریس در بعضی از دانشگاه ها، در سبک رئالیسم که واقعیت گراست کار کرده ام و هنر نقاشی من بیش تر مربوط به حوزه رئالیسم و ناتورالیسم است.
وی با تأکید بر اینکه هنر، خیلی ساده بوده، و پیچیدگی های خاص خود را دارد و در واقع هر کس نسبت به ذهنیت خود کار می کند و یک خلاقیت ذهنی است، ابراز داشت: هنر در ابتدا یک وسیله ارتباطی و رساننده مفهوم بود، اما رفته رفته در بررسی نقاشی های دوره مصر متوجه می شویم که اکثر تصاویر نقاشی شده، به یک قرارداد تبدیل شده اند و به نوعی، افکار و احساساتی را که زبان، قاصر از بیان احساسات آنان بوده است را در قالب موسیقی، مجسمه سازی یا تابلوهای نقاشی، آن ها را بیان کرده اند. چرا که هنر قادر است به بهترین شکل ممکن با هر شخص و هر تفکری، ارتباط برقرار کند.
داوری در این راستا، ارتباط هنر با جامعه شناسی و علومی را یک پیوند ناگسستنی خواند و با تکیه بر تاریخچه ای از نقاشی انسان های اولیه و تبدیل آن به خط، ادامه داد: هنر در ایجاد زندگی، نقشی اساسی داشته، و در گذر زمان با تبدیل شدن به خط به عنوان یکی از مهم ترین مؤلفه های ارتباطی بین انسان ها و حتی جوامع با یکدیگر وسیع شده و در قالب یک هنر تأثیرگذار بر تجارت، نوع زندگی و فرهنگ و مهارت نقاشی تبدیل شده است و با خروج از حوزه مذهب و کلیسا، بیش تر جنبه تزئینی و تجاری به خود گرفته، و بعد از دوران رنسانس، عمومیت پیدا کرده، و در حال حاضر، نوعی بیان افکار و ابراز احساسات است و تأثیر آن به مراتب بیش تر از ارتباط کلامی ایست.

وی با اشاره به اینکه بعد از دوره رنسانس، هنر رفته رفته، عمومیت پیدا کرده، و حالت تجملی به خود گرفته، و در این برهه زمانی؛ رافائل، لئوناردوداوینچی و بسیاری از هنرمندان، آزادانه فعالیت کرده اند و اثر مشهور مونالیزا مربوط به این دوره است، ادامه داد: فعالیت هنری در زندگی اجتماعی و اشاعه فرهنگ تأثیرگذار است. چون در واقع هنرمند نقاش، قادر است برداشت های متفاوت خود از اتفاقات مختلف جامعه را در قالب رنگ یا فرم بیان کند و پیام و مفهوم خاص خود را انتقال دهد.
این هنرمند تبریزی در همین راستا، مهم ترین اثر هنر در زندگی اجتماعی را دستیابی به یک آرامش بسیار لذت بخش خواند و با بیان اینکه رسیدن به یک خودشناسی و مردم شناسی عمیق از دیگر تأثیرات هنر در زندگی فردی و اجتماعی است، ادامه داد: هنر جزو لاینفکی از زندگی است و هر چند نمی تواند عامل بازدارنده ای بر وجود استرس ها و فشارهای روحی و دیگر فشارها باشد، اما می تواند ما را به آرامش برساند و فشارها و استرس های موجود در زندگی را قابل تحمل تر نماید.
این هنرمند تبریزی با بیان اینکه تابلوی نقاشی یک روش ساده، بسیار مفید و کم خرج و هزینه بوده، و استمرار بخشی به آن، ضمن ایجاد آرامش روحی، درآمدزایی می تواند باعث ارتقای کیفیت زندگی ما باشد، ادامه داد: بهتر است متوجه باشیم که نقاشی، فراگیر است و با اینکه تأثیر پذیر از شرایط جغرافیایی، فرهنگی است، اما نمی تواند قومی یا منطقه ای باشد. چرا که هنر به معنای انتقال احساس ها و روحیه های یک هنرمند است که به یک اثر هنری تبدیل می شود و همه هنرمندان وجه مشترکی دارند و با یک ذهنیت و دید مشترک به هنر نگاه می کنند و نمی توان برای آن حد و مرزی مشخص کرد.
وی در پایان هدف از برگزاری این نشست صمیمی و کارگاه آموزشی دو ساعته را اطلاع رسانی و فرهنگ سازی بیش تر در حوزه هنری دانست و گفت:متأسفانه احساس می شود که متأسفانه ارتباط مردم با هنر اندکی کم است و مردم فکر می کنند که هنر خیلی سخت است، از این رو، ما با این کار خواستیم اطلاع رسانی کنیم و به آن دسته از شهروندان که حتی اطلاعات کافیاز نقاشی ندارند، بنویسم که برکامه تصورها، هنر چندان سخت نیست و آنان می توانند بسیار ساده با رنگ و بوم، نقش های زیبا را به تصویر بکشند. بر این اساس، با این حرکت خواستیم با افراد عادی هم در ارتباط باشیم و هنر را به آنان بشناسانیم، چون ما در کنار ارتباط خود با متخصصان، نیاز به ارتباط و اطلاع رسانی همگانی و عمومی نیز داریم.
هم چنین، گفتنی است در حاشیه این workshop و نشست صمیمی این هنرمند تبریزی با تعدادی از خبرنگاران کارگاه آموزشی نقاشی با رنگ روغن برگزار شد و با به تصویر کشیدن چهره ای از طبیعت، لذت یک روزه نقاشی و طعم ماندگار آن را تجربه کردند.

شایان ذکر است، محمدرضا محمد نژاد داوری، متولد ۱۳۵۰ می باشد و از هنرمندان و نقاشان سبک رئالیسم تبریزی و برگزار کننده ۱۱ نمایشگاه گروهی و انفرادی در داخل و خارج از کشور بوده، و دارنده چندین مقام در حوزه نقاشی تابلو و از اساتید برجسته در این حوزه می باشد و هم اکنون در نمایشگاه نقاشی داوری مشتمل بر دو طبقه مجزای کارگاهی و نمایشگاهی به آدرس تبریز، خیابان امام، نرسیده به چهارراه شریعتی، روبروی فروشگاه فرهنگیان، جنب پاساژ گلستان حضور دارد و ضمن آموزش و کشیدن نقاشی و فروش آن به علاقه مندان هنر نقاشی و تابلوهای بدیع در این حوزه، مصمم به بسط اطلاعات جنبی و پیشبرد علمی، اصولی و فنی هنر خود می باشد.