شعر طنز استاد حمید آرش آزاد؛
راحات لیغا بیر یاخشی یئر؟!
صریر: خواستیم با مرور این شعر ملمع از مرحوم استاد آرش آزاد، یادی از آن طنزپرداز برجسته کشور داشته باشیم.
ایندی کی بیزپول سوزوق، هیچ بیر یئره یوخدور اومید
«ابر آزادی برآمد، باد نو نوروزی وزید»!
من چوره ک- پالتار غمینده قالمیشام، «حافظ» دئییر:
«وجه مِی می خواهم و مطرب- که می گوید رسید»؟
کارمندم، هم عیالوار، ایندی ده بایرام گلیر
«بار عشق و مفلسی را هر دو می باید کشید»!
بودجه تصویب اولماییب بایراملیق، هم ده آیلیغا
«باده و گل از بهای خرقه می باید خرید»!
شیرنی- آجیل آلماغا، دوستوم وام ایستیر بانک دان
«از کریمی گوییا در گوشه ای بویی شنید»!
باخ طلبکار قارداشا، منت ووروب هر گون، دئییر
«من همی کردم دعا و صبح صادق می دمید»!
کوینه گی اگنیمده جیردی بورج اوچون سوندان دئدی:
«جامه ای در نیک نامی نیز می باید درید»!
آی خانیم! هر نه قازاندیم، گئتدی تئز باش رنگینه
«این تطاول کز سر زلف تو می دیدم، که دید»؟!
بیلمه دیم آرواد- طلبکارلار، نه ائتمیش شاعره
«این قدر دانم که از شعر ترش خون می چکید»!
«تیر عاشقِ کش ندانم بر دلِ «حافظ» که زد»
«آرش» آنجاق ایسته سه قالسین راحات، تاپسین لحد!
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰