انسجام ملی؛ شاهرگ حیاتی اقتدار ایران اسلامی

صریرنیوز – سعید ایریلوزادیان: انسجام ملی در جمهوری اسلامی ایران، فراتر از یک شعار سیاسی، یک اصل بنیادین دینی و راهبردی است که ثبات و پایداری نظام را تضمین می‌کند. این مفهوم به معنای وحدت قلبی و فکری تمامی اقشار جامعه حول محور مشترکات هویتی، دینی و آرمان‌های انقلاب اسلامی است. در بستر ایران اسلامی، این انسجام مبتنی بر سه رکن اساسی تعریف می‌شود: ایمان و اعتقاد به مبانی دینی، پایبندی به هویت ملی و تاریخی غنی و حمایت مردمی از آرمان‌های استقلال و عدالت .
اقتدار یک نظام در جهان امروز، تنها با شاخص‌های سخت‌افزاری سنجیده نمی‌شود، بلکه قدرت نرم و تاب‌آوری داخلی آن تعیین‌کننده است. انسجام ملی، به عنوان نیروی محرکه اصلی، تضمین‌کننده این تاب‌آوری است. در برابر جنگ ترکیبی دشمن که با هدف ایجاد شکاف طبقاتی، قومی، مذهبی و سیاسی طراحی شده است، انسجام ملی همانند سپر دفاعی عمل می‌کند. تجربه‌های تاریخی مکرر نشان داده است که هرگاه ملت ایران در بزنگاه‌های حساس (مانند دفاع مقدس یا مواجهه با فتنه‌ها) وحدت خود را حفظ کرده، تمام پروژه‌های براندازانه دشمن با شکست مواجه شده است.
از منظر رسانه ای ، کلید اصلی این انسجام، ترویج فرهنگ متعالی اسلام ناب محمدی (ص) است. آموزه‌هایی چون ایثار، اخوت، عدالت‌خواهی و نفی سلطه، محورهای ایمانی مشترکی هستند که عمق پیوندها را تقویت می‌کنند. رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ایران نیز همواره بر این نکته تأکید داشته‌اند که دشمن درصدد است با تضعیف باورهای دینی و ایجاد یأس، این پیوند حیاتی را سست کند. بنابراین، وظیفه رسانه ، جهاد تبیین ؛ روشنگری مستمر در باب دشمن‌شناسی و تبیین این حقیقت است که حفظ نظام اسلامی در گرو حفظ این پیوند ناگسستنی ایمانی است.
ایران اسلامی قوی، نه تنها کشوری مستقل و قدرتمند در عرصه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی است، بلکه کشوری است که مردم آن در اداره امور خود مشارکت فعال دارند و احساس تعلق عمیقی به کشور خود می‌کنند. این «قوت درونی» از دل همین انسجام ریشه می‌گیرد. توسعه علمی، پیشرفت‌های فناورانه و دستاوردهای زیرساختی، تنها زمانی می‌توانند به بلوغ برسند که فضای جامعه از تنش‌ها و تفرقه دور بوده و انرژی ملی صرف سازندگی شود، نه مدیریت بحران‌های داخلی ناشی از تنش شود.
انسجام ملی، میراثی گرانبها و در عین حال یک مسئولیت دائمی است. برای تحقق چشم‌انداز “ایران قوی”، باید تقویت پیوندهای ایمانی، احترام به تنوع مشروع در سایه وحدت ارزشی و پرهیز از هرگونه دوقطبی‌سازی کاذب را در اولویت قرار داد. این همبستگی مردمی، تضمین‌کننده استمرار مسیر عزت و استقلال این نظام است.