حاج قاسم، مرد میدان بود؛ زنان مکتب او، حافظان ایمان در میدان فرهنگ

صریر: در آستانه سالگرد شهادت سپهبد پاسدار حاج قاسم سلیمانی، نامی که امروز به یک جریان فرهنگی ـ تمدنی تبدیل شده است، سخن از “مکتب حاج قاسم” دیگر تنها یادآوری شخصیت یک فرمانده نظامی نیست، بلکه بازخوانی یک منظومه فکری است که در آن ایمان، معنویت، ولایت‌پذیری و مسئولیت فردی و اجتماعی درهم آمیخته‌اند.

سعید ایریلوزادیان ـ صریرنیوز: مکتب حاج قاسم، مکتب انسان‌ساز و تمدن‌ساز است؛ مکتبی که جوان را نه ابزار، بلکه وارث و حامل آرمان انقلاب اسلامی می‌داند. نگاه او به جوانان، از جنس اعتماد و تربیت‌محور بود. حاج قاسم بارها تأکید داشت که جوانان اگر با باور به خود و تکیه بر خداوند حرکت کنند، هیچ قدرتی در جهان نمی‌تواند آنان را از مسیر حق بازدارد. او نسل جوان را «صاحبان آینده انقلاب» می‌دانست، نه «پیروان موقت یک احساس زودگذر».

او در جلسات و دیدارها تعبیر زیبایی داشت که: «جوان، اگر خود را باور کند، می‌تواند قله‌های مقاومت را فتح کند.» این جمله در عمق خود، فلسفه مکتب او را آشکار می‌کند؛ ایمان قلبی، عزت و کرامت انسانی، و بصیرت در میدان عمل.

در نگاه حاج قاسم، مسئله حجاب صرفاً یک پوشش ظاهری نبود، بلکه نماد هویت زن مسلمان و پرچم عزت و استقلال فرهنگی ملت ایران بود. او بارها بر حفظ حرمت زن و پاسداشت شأن الهی زنان جامعه تأکید می‌کرد و باور داشت که دشمنان، برای ضربه‌زدن به انقلاب، نخست به سراغ حیا و عفاف جامعه می‌روند. از نظر او، زن محجبه نه محدود، بلکه «آزاد» است؛ آزاد از نگاه ابزاری، آزاد از تحقیر فرهنگی، و آزاد در مسیر تعالی انسانی.

مکتب حاج قاسم، مکتب ولایت‌مداری، خدمت بدون منت، و ایستادگی همه‌جانبه در برابر تحریف ارزش‌هاست. این مکتب می‌خواهد جوان ایرانی، در کنار ایمان و فهم، مزین به روح مسئولیت و حضور اجتماعی باشد. او نشان داد که با تربیت ایمان‌محور و روح جهادی، می‌توان در هر عرصه‌ای ـ نظامی، فرهنگی یا علمی ـ تمدن اسلامی را بازسازی کرد.

امروز وظیفه ما در امتداد آن راه نورانی، این است که این مکتب را از سطح شعار به سطح رفتار اجتماعی ارتقا دهیم؛ با تربیت نسل مؤمن، انقلابی و عفیف. نسلی که حاج قاسم به آن ایمان داشت و برای آینده آن شهید شد.