حاج رحمان؛ نماد وفاداری به تولید و وطن

به گزارش صریرنیوز از تبریز، آنقدر پای کار تولید و وطن پرستی ایستاده است که وقتی از تبریز و ایران حرف می زند، بغض می کند، چشمانش خیس می شوند، دل رعشه می گیرد و سراسیمه، دستش می رود سمت پاکت سیگار …
از دوچرخه قدیمی پدری با آن ظروف آلومینیومی قدیمی شیرفروشی که به دیوار لابی شرکت لم داده تا زیر و بم یکی از بزرگ ترین هلدینگ های تولید و تامین نهاده های دامی شمالغرب، عمری به درازنای “میهن پرستی” و “تبریز دوستی” سپری شده؛ عمری که به برکت لقمه حلال پدر، افتخار سفره داری گروه ۲۰۰ نفری همکاران و جماعتی میلیونی در استان و ایران را نصیب “حاج رحمان” کرده است.
چه در جنگ ۱۲ روزه و چه در جنگ رمضان، با تمام سختی ها و مشکلات ناشی از نوسانات ارزی و حذف ارز ترجیحی، نه از تولید کاسته، نه بازار را از تعادل انداخته، نه خدشه ای در فرایند تولید، تامین و توزیع نهاده های دامی وارد آورده و نه تعدیل نیرو کرده؛ بلکه جورکش کسانی بوده است که با هزاران ترفند نامبارک، از زیر بار وظیفه مندی ملی، میهنی در شرایط جنگی شانه خالی کرده اند.
برای تهیه گزارش از تداوم جریان تولید و تامین زنجیره غذایی مردم در ایام جنگ رمضان، به دیدار او و همکارانش رفته بودیم، کارآفرینی که اعتبارش را نه از تندیس ها و لوح ها و جوایز متعدد کارآفرینی برتر؛ بلکه از سفره داری پدرانه اش در شرکت، صداقت و درستی اش در تولید و تجارت و البته، تبریز دوستی و میهن پرستی رشک برانگیزش به دست آورده و کماکان به این هنر مانا آراسته است.
“حاج رحمان باغبان رضوان”، هلدینگ خود را با مشی پدرانه و خوی میهن پرستانه بزرگ کرده، تجارت را به سبک حاجی بازاری های قدیم دوره می کند و سود حداقلی برای خود و نفع حداکثری برای خلق تعیین می کند؛ خلق و خویی که این روزها در کم تر تاجر و تولیدکننده ای یافت می شود.
“او”، در روزگاری که برخی به اصطلاح تولیدکنندگان، با گرانفروشی، کم فروشی، احتکار، عدم عرضه، رانت خواری، گروگان گیری معیشت مردم و کاسبی جنگ، به فکر سود و عایدی های نامشروع خود هستند و با تعطیلی خطوط تولید، تعدیل نیرو و بستن در انبارها، مباشر اخلال در بازار شده اند، در قامت کارآفرین شریف، هم تولید می کند، هم از کسی “نان بری” نمی کند و هم، به عنوان محور اصلی ثبات تولید و چرخه تامین کالاهای مورد نیاز کشور، سنگر تولید را حفظ کرده است.
حاج رحمان، از جمله اصیل ترین تبریزی های ایران است که برای وطن، کم نگذاشته، او، “نماد وفاداری به تولید و وطن” و امنیت غذایی ایران است …