صریر: کشورهایی که توانستهاند پیوندی معنادار میان منافع ملی، انسجام اجتماعی و عقلانیت سیاسی برقرار کنند، نهتنها تهدیدات دشمنان را خنثی ساختهاند، بلکه از دل بحرانها فرصتهای راهبردی برای بازتولید قدرت ملی خلق کردهاند.
صریر: تجربه چهار دهه گذشته ثابت کرده است انسجام اجتماعی مهمترین عامل خنثیسازی فشارهای خارجی بوده است.
صریر: امنیت پایدار در جمهوری اسلامی ایران بیش از آنکه محصول واکنشهای مقطعی یا اقدامات تاکتیکی باشد، بر بنیانی راهبردی استوار است که سه مؤلفه کلیدی آن را شکل میدهد: دشمنشناسی دقیق، دوراندیشی در تصمیمسازی و انسجام ملی در سطح جامعه و حاکمیت.
صریر: در طول بیش از چهار دهه از عمر پربرکت انقلاب اسلامی، یک واقعیت راهبردی همواره خودنمایی کرده است؛ همبستگی مردم، همواره نقطه کور اتاقهای فکر براندازی بوده است. هیچ تهدیدی، هرچند پیچیده، چندلایه و پرهزینه، نتوانسته از دیوار مستحکم وحدت و همبستگی ملی عبور کند.
صریر: دوراندیشی، انعطافپذیری و دشمنشناسی، ستونهای بنیادین «اتحاد» به عنوان یک الزام استراتژیک شناخته می شوند.
صریر: میتوان این واقعیت را از سیاستهای تحریمی و فشارهای دیپلماتیک بر ایران استنباط کرد که قدرتهای غربی در تلاش هستند تا از نفوذ فزاینده ایران در منطقه جلوگیری کنند.
صریر: وحدت ملی ایران در معرض تهدیدی نوین با نام «جنگ شناختی» است؛ بدین صورت که دشمنان با استفاده از رسانههای نوین و تبلیغات هدفمند تلاش میکنند اعتماد عمومی و انسجام اجتماعی را تضعیف کنند.
صریر: امروز «ایران قوی» بیش از هر چیز به وحدتی آگاهانه و مسئولانه نیاز دارد؛ وحدتی که بر شناخت دقیق تهدیدات، از جمله سیاستهای تنشآفرین دولت متخاصم آمریکا، استوار باشد.
صریر: در معادلات جدید قدرت، رسانه دیگر صرفاً ابزار اطلاعرسانی نیست؛ بلکه به سلاحی راهبردی در جنگ نرم بدل شده است.
صریر: دشمنی غرب با جمهوری اسلامی ایران، پدیدهای تازه و محدود به یک دوره یا یک فرد نیست؛ اما دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ، چهرهای عریان، بیپرده و صریح از این خصومت دیرینه را به نمایش گذاشت.