صریر: این یادداشت هفتم اردیبهشت ۹۲ از سوی مهدی نعلبندی که خود برای انتخابات شورای کلانشهر تبریز نامزد بود، در آن روزها نگارش شد. شاید دوباره خواندنش بعد از قضایای اخیر شورای تبریز بد نباشد.